Wróć

Dziewczynka i wieloryb

  • Autor/Autorka

    Itziar Pascual

  • Wiek adresata

    od 8 lat

  • Zalecana na scenę

    dramatyczną z elementami teatru lalek

  • Opracowanie

    Aleksandra Łozowska

Tematy

    1. ekologia
    2. poetyckość
    3. konflikt
    4. zagrożenie
    5. relacje
    6. bohater
    7. bohaterka
    8. tradycja
    9. zwierzęta
    10. trauma
    11. przeszłość
    12. równouprawnienie
    13. strata
    14. przyroda
    15. przyszłość
  • Obsada

    Balaena, Remora, Itxaso, Jokin

  • Streszczenie

    Opowieść rozgrywa się równocześnie na dwóch płaszczyznach – na lądzie oraz pod wodą. Losy mieszkańców obu przestrzeni są od siebie zależne. Bohaterkami „wodnej” opowieści są Balaena, samica płetwala zwyczajnego oraz towarzysząca jej Remora. Wypowiedzi Balaeny zbudowane są jedynie z czasowników w formie bezokolicznika, często wyrażających uczucia oraz motywacje bohaterki. Szczegóły ich życia poznajemy dzięki Remorze. Balaena ma za sobą tragiczną przeszłość – w wyniku działalności człowieka straciła jedyne dziecko. Chce płynąć do „Ludzkości”, by się zemścić, ale także wybaczyć. Remora rozumie ją, jednak ostrzega przed ludźmi, próbuje powstrzymać. Wie, że jest od niej zależna – jeśli Balaena zginie, Remora także.

    Na lądzie narratorem opowieści jest dziennikarz, Jokin. Relacjonuje wydarzenia rozgrywające się w porcie w Getarii, gdzie zauważono wieloryba (Balaenę). Mieszkańcy oraz naukowcy zastanawiają się, dlaczego wieloryb zbliżył się do portu. Jokin spotyka Itxaso, dziewczynę z niedosłuchem, która posługuje się aparatem słuchowym. Dzięki temu – podobnie jak wieloryby – jest niezwykle wyczulona na każdy dźwięk. Tłumaczy dziennikarzowi, że hałas wytwarzany przez ludzi (odgłosy silnika, świdrów wiertniczych itp.) powoduje dezorientację, a w rezultacie śmierć zwierząt morskich. Zwraca również uwagę na inne działania człowieka, które mają wpływ na stan planety i jej mieszkańców. Dziewczynka sugeruje Jokinowi, że zwierzę mogło przypłynąć do portu, podążając za indywidualną lub zbiorową pamięcią związaną z doświadczeniami wielorybów. Mężczyzna wpada na pomysł, by nagrać głos wieloryba. Pośredniczką między światem wodnym i lądowym jest Itaxo, która niejako tłumaczy opowieść zwierzęcia – Balaena i Itxaso mówią równocześnie. W transmisji na żywo opowiadają o przeszłości wielorybów, polowaniach na nie, morzu czerwonym od krwi i chęci życia „w spokoju”.

    Transmisja okazała się przełomem w życiu bohaterów – mieszkańcy Getarii zaczęli interesować się ochroną zwierząt, Jokin podjął pracę jako rzecznik prasowy w kampaniach społecznych, Itxaso wie, że zostanie aktywistką, a Balaena i Remora mogły spokojnie odpłynąć w stronę oceanu.

  • PRZESŁANIE

    Sztuka ma przesłanie proekologiczne. Autorka zwraca uwagę na zależności w ekosystemie, przede wszystkim na negatywny wpływ ekspansywnej działalności człowieka zagrażającej innym gatunkom. Podkreśla także znaczenie i wartość wysłuchania tych osób, które świat postrzegają inaczej niż większość społeczeństwa, ponieważ może to pomóc lepiej rozumieć otaczającą nas rzeczywistość.

  • Źródło pochodzenia tekstu

    Tłumaczenie z języka hiszpańskiego: Maria Boguszewicz, Tytuł oryginału: „La niña y la ballena (neska eta balea)”

  • rok powstania tekstu

    2017

  • prapremiera

    La Casa Encendida w Madrycie (Hiszpania), 2017

  • Lokalizacja

    Centrum Sztuki Dziecka w Poznaniu oraz 48. zeszyt Nowych Sztuk dla Dzieci i Młodzieży

Powrót do góry strony
Oval