Wróć

Koniec ferii, czyli baśń o dobrej wróżce

  • Autor/Autorka

    Andrzej Lenartowski

  • Wiek adresata

    od 12 lat

  • Zalecana na scenę

    dramatyczną

  • Opracowanie

    Kamila Selmoser

  • aktualizacja (2022 rok)

    Agata Łukaszewicz

Tematy

    1. wakacje
    2. teatr
    3. babcia
    4. relacje
    5. konflikt
    6. matka
    7. nastolatki
    8. ojciec
    9. dom
    10. niepełnosprawność
    11. rodzina
    12. rodzice
    13. bohaterka
    14. wspomnienia
    15. przeszłość
    16. śmierć
  • Obsada

    Agnieszka; Magda; Jarek; Krzysiek; Pani Prezydent; Rektor; Malarz; Gosposia; Ojciec Magdy

  • Streszczenie

    Akcja toczy się w mieszkaniu przyszłej Pani Prezydent miasta, podczas hucznego przyjęcia. Na wydarzenie zaproszony został ojciec Jarka, pretendent do rektorskiego stanowiska. W domu pojawia się Agnieszka ‒ niewidoma córka Pani Prezydent. Obłudne zachowanie Jarka i Magdy wobec Agi ma być przepustką do wysokich stanowisk ich rodziców. Aga wyczuwa sztuczną atmosferę; mimo że jest niewidoma, celnie dostrzega nieszczerość i interesowność pary „tancerzy”. Jednocześnie szuka prawdy dotyczącej przyczyny swojej niepełnosprawności. Okazuje się, że gosposia, która spełnia wszystkie zachcianki pani domu, jest babcią dziewczynki. Jest też jedyną osobą, która przyzwala na przyjaźń Agi z Krzyśkiem z „niższych sfer”. Matka odżegnuje się od przeszłości i w szale wykrzykuje, że Agnieszka wzrok straciła w wypadku samochodowym. Gosposia aranżuje spotkanie dziewczynki z ojcem, rzekomym winowajcą. Prawda okazuje się inna ‒ to matka prowadziła samochód w dniu wypadku. Dbając o dobre imię i karierę, w rozmowach z córką oczerniała męża. Aga postanawia napisać sztukę. Spektakl zostaje jednak odrzucony przez dorosłych, którzy odnajdują w bohaterach własne, niechlubne oblicze.

  • PRZESŁANIE

    W dramacie został ukazany problem zależności, nieszczerości oraz dążenia do władzy za wszelką cenę. Kłamstwo, na którym dorośli budują swój świat, karierę czy relacje, zostaje obnażone przez ich dzieci. Agnieszka, niczym bohaterka antycznego dramatu, będąc niewidomą widzi więcej niż pozostali, choć nie jest traktowana poważnie przez ludzi wokół. Przygotowana przez młodzież sztuka jest lustrem, w którym ich rodzice mogą się przejrzeć, jednak nie mogą znieść swojego obrazu. W finale autor pozostawia nadzieję na to, iż pod wpływem prawdy dorośli mogą się zmienić.

  • Źródło pochodzenia tekstu

    zgłoszony do Konkursu na Sztukę Teatralną dla Dzieci i Młodzieży organizowanego przez Centrum Sztuki Dziecka w Poznaniu w roku 1995

  • nagrody i wyróżnienia

    II nagroda w ww. Konkursie

  • Lokalizacja

    Centrum Sztuki Dziecka w Poznaniu oraz 9. zeszyt Nowych Sztuk dla Dzieci i Młodzieży (nakład wyczerpany)

Powrót do góry strony
Oval