Senka, Wywyższona

Tematy

• 1. empatia
  2. samodzielność
  3. fantazja
  4. ekologia ducha
  5. wrażliwość
  6. niezrozumienie
  7. relacje
  8. samotność
  9. zmiana
  10. przedmioty
  11. tożsamość
  12. dorastanie
  13. bohaterka
  14. dziecko
  15. wyobraźnia
  16. przyjaźń

• Obsada

  Senka, Śmiecia (foliowa torebka), Bezczelne Zaproszenia do Wręczenia, Termometr Temomel, To Coś do Sałaty, Szczególiki, Gołębie Pióro, Mama, Misiek

• Streszczenie

  Sześcioletnia Senka przygotowuje się do siódmych urodzin, które zamiast radości budzą w niej niepokój. Dziewczynka żyje w świecie, w którym przedmioty i najmniejsze istoty są jej najbliższymi towarzyszami. Ożywiona foliowa torebka Śmiecia, termometr Temomel, Gołębie Pióro oraz inne byty towarzyszą jej na co dzień, wypełniając przestrzeń rozmów i relacji. Z rozmów z przedmiotami Senka dowiaduje się, że siódme urodziny są granicą, po której może stracić zdolność ich słyszenia, a zarazem chwilą, w której pojawia się możliwość Wywyższenia. Dziewczynka mieszka z mamą, chodzi do szkoły i doświadcza niezrozumienia ze strony dorosłych oraz rówieśników. Jej relacje z ludźmi są trudne, a świat wyobraźni pozostaje jedyną przestrzenią, w której czuje się bezpiecznie. Zbliżające się urodziny stają się punktem napięcia — Śmiecia obawia się, że po tym dniu straci głos, a Senka próbuje odnaleźć sposób, by sprostać warunkom Wywyższenia i ocalić więź z istotami i przedmiotami. W kolejnych dniach dziewczynka ukrywa zaproszenia na przyjęcie urodzinowe i przygotowuje się do szczególnego rytuału, który ma potwierdzić jej zdolność do bycia przyjaciółką innych bytów. W decydującym momencie Senka spotyka Miśka — chłopca, który nie podważa jej świata i nawiązuje z nią relację. To spotkanie pozwala dziewczynce samodzielnie ogłosić się Wywyższoną i wkroczyć w nowy etap życia, nie porzucając wyobraźni, lecz nadając jej inną formę.

• Przesłanie

  Senka, Wywyższona to poetycka opowieść o dziecięcej wyobraźni jako pełnoprawnym sposobie doświadczania świata. Autorka konstruuje rzeczywistość, w której najzwyklejsze przedmioty stają się towarzyszami i nośnikami emocji, odsłaniając codzienne problemy dziecka: samotność, potrzebę relacji i niezrozumienie. Sztuka podejmuje temat „ekologii ducha”, zachęcając do myślenia o ekologii nie tylko jako trosce o środowisko, lecz także jako potrzebie empatii, uważności, szacunku i odpowiedzialności wobec siebie, innych i przyrody.

• Źródło pochodzenia tekstu

  tekst powstał w ramach rezydencji EmpowerINK „Buđenje glasova mladih um(j)etnica” [„Przebudzenie głosów młodych autorek”], organizowanej przez regionalną platformę Od malih nog(u) [„Od Najmłodszych Lat”], we współpracy z Festival ekološkog pozorišta za decu i mlade (FEP) [Festiwal Teatru Ekologicznego dla Dzieci i Młodzieży]

• Lokalizacja

  Pół na pół. Antologia serbskiej dramaturgii dla dzieci i młodzieży – 56. numer w serii „Nowe Sztuki dla Dzieci i Młodzieży”